Nationaal roaming houdt in dat een simkaart binnen één land gebruik kan maken van de mobiele netwerken van verschillende netwerkexploitanten. Deze "functie" is alleen beschikbaar voor speciale M2M-simkaarten, waardoor ze vaak ook wel roaming-simkaarten of multi-netwerk-simkaarten worden genoemd.
Door toegang te hebben tot meerdere mobiele netwerken zijn IoT-apparaten niet afhankelijk van de netwerkdekking van één enkele provider. Als de verbinding met een netwerk onstabiel of niet beschikbaar is, kan het apparaat automatisch inloggen op een ander beschikbaar netwerk. Dit zorgt voor een zo ononderbroken mogelijke gegevensoverdracht.
Het internet der dingen (Engels: Internet of Things, afgekort IoT) groeit gestaag; elke dag worden er meer IoT-apparaten en -objecten met elkaar verbonden. Maar om de gegevens die door IoT-apparaten worden verzameld te kunnen verwerken, moeten deze worden verzonden.
Hier komen mobiele communicatie en de M2M-simkaarten van WhereverSIM om de hoek kijken. Want: via mobiele communicatie kunnen verzamelde gegevens snel en veilig vanaf elk IoT-apparaat worden verzonden. Mobiele communicatie is een gevestigde en gestandaardiseerde technologie, en de infrastructuur is vrijwel overal beschikbaar. En dat niet alleen in Duitsland, maar wereldwijd. Daarom wordt mobiele communicatie zeer vaak gebruikt voor M2M-communicatie en geldt het inmiddels als de belangrijkste connectiviteitstechnologie in het IoT.
Het knelpunt daarbij: geen enkele mobiele netwerkprovider biedt overal dezelfde netwerkdekking. Met name in Duitsland bereikt geen enkele aanbieder een landelijke dekking, maar alleen de mobiele netwerken van alle netwerkproviders samen.
Volgens gegevens van het Duitse Federale Netwerkagentschap (artikel geraadpleegd op 1 juni 2026) is er bij de netwerkdekking van bepaalde netwerkexploitanten nog steeds een achterstand. Ongeveer 2 procent van het totale Duitse grondgebied wordt nog niet bediend door 4G of 5G. Met name in landelijke gebieden moet de uitbreiding nog plaatsvinden, waardoor in sommige regio’s hooguit het netwerk van één mobiele provider beschikbaar is. De afzonderlijke beschikbare netwerken variëren op hun beurt van regio tot regio.
Dit is precies waar National Roaming om de hoek komt kijken: in plaats van uitsluitend afhankelijk te zijn van de netwerkdekking van één enkele mobiele provider, hebben M2M-simkaarten toegang tot meerdere mobiele netwerken. Hierdoor neemt de kans toe dat IoT-apparaten op elk moment een stabiele verbinding tot stand kunnen brengen en gegevens betrouwbaar kunnen verzenden.
Om ervoor te zorgen dat IoT-apparaten gebruik kunnen maken van meerdere mobiele netwerken, zijn speciale M2M-simkaarten nodig. In tegenstelling tot klassieke simkaarten voor particuliere klanten hebben deze – afhankelijk van de roamingovereenkomsten van de betreffende provider – toegang tot de mobiele netwerken van verschillende netwerkexploitanten. Daarom worden ze ook wel M2M-roaming-simkaarten of multi-netwerk-simkaarten genoemd.
Dit wordt mogelijk gemaakt door roamingovereenkomsten tussen simkaartaanbieders en mobiele netwerkoperators. Deze maken het mogelijk dat M2M-simkaarten zich bij verschillende mobiele netwerken aanmelden en zo de beschikbare netwerkdekking uitbreiden.
Maar toegang tot meerdere netwerken alleen garandeert nog geen optimale verbinding. Het is ook van cruciaal belang hoe het eindapparaat een keuze maakt tussen de beschikbare netwerken. Precies hier ligt het verschil tussen gestuurd en ongestuurd roaming.
Nationaal roaming is niet altijd hetzelfde. Er is een klein maar belangrijk verschil dat voor IoT- en M2M-projecten echter van groot belang is. We hebben het hier over gecontroleerde roaming en ongecontroleerde roaming.
Bij onze simkaarten gaat het niet om de netwerkaanbieder, maar uitsluitend om de sterkte van het beschikbare mobiele netwerk op een bepaalde locatie. Het eindapparaat kan dus zelfstandig verbinding maken met een mobiel netwerk op basis van de netwerkkwaliteit en hoeft geen speciale voorschriften te volgen. Vanwege deze flexibiliteit spreekt men in dit geval van ongestuurde roaming (non-steered roaming).
Waarom is ongestuurde roaming belangrijk? Omdat de beschikbaarheid van een mobiel netwerk per locatie verschilt: soms is het netwerk van de ene provider het sterkst, soms dat van een andere. Er zijn echter eindapparaten die permanent afhankelijk zijn van een sterke verbinding, bijvoorbeeld M2M-simkaarten in een ambulance die medische gegevens verzendt.
Bij gestuurd roaming (steered roaming) kan het eindapparaat niet zelf het netwerk kiezen waarmee het verbinding maakt. Er is altijd een duidelijke richtlijn (prioritering) – ongeacht hoe slecht de verbinding van een provider op een bepaalde locatie is – met welk mobiel netwerk het eindapparaat bij voorkeur verbinding moet maken. Als een netwerkexploitant zelf M2M-simkaarten uitgeeft, zijn deze doorgaans afgestemd op zijn eigen netwerk.
Concreet betekent dit: als provider A een M2M-simkaart uitgeeft, probeert deze altijd bij voorkeur verbinding te maken met het netwerk van provider A – ongeacht hoe slecht de verbinding in zijn netwerk op dat moment is. Pas als A helemaal geen netwerk meer heeft, mag het IoT-apparaat inloggen op een mobiel netwerk van B of C.
Wanneer volstaat gecontroleerde roaming en wanneer biedt ongecontroleerde roaming echte meerwaarde? Onze ervaring met meer dan 1.500 succesvolle IoT-projecten heeft aangetoond welke criteria bij het nemen van een beslissing van pas kunnen komen:
Vaste apparaten op een vaste locatie
Gegevensoverdracht waarbij tijd geen rol speelt
Kortstondige storingen van het eindapparaat zijn aanvaardbaar
Selecteert het mobiele netwerk op basis van de beste lokale verbinding
Netwerkverandering afhankelijk van de sterkte van het mobiele netwerk ter plaatse
Verbindingsonderbrekingen moeten zoveel mogelijk worden vermeden
Bekende locaties met een goede/bekende dekking
Wisselende locaties of regio’s met een wisselende/onbekende netwerkkwaliteit
Handmatige optimalisatie door medewerkers is mogelijk
Apparaten moeten verbinding maken zonder handmatige tussenkomst
Kostenoptimalisatie of strategie van de netbeheerder
Maximale bereikbaarheid en bedrijfszekerheid
Ongecontroleerde roaming biedt vooral voordelen wanneer IoT-apparaten afhankelijk zijn van een zo stabiel en continu mogelijke mobiele verbinding. Aangezien de netwerkkwaliteit kan variëren naargelang de locatie, het gebouw of de regio, profiteren vooral toepassingen hiervan die regelmatig van locatie veranderen of continu gegevens moeten verzenden.
Tot de typische toepassingsgebieden behoren bijvoorbeeld oplossingen voor het volgen van bedrijfsmiddelen en voertuigtelematica. Hier bewegen apparaten zich voortdurend door verschillende radiocellen en dekkingsgebieden. De mogelijkheid om op elk moment gebruik te maken van het sterkste beschikbare mobiele netwerk draagt bij aan het verminderen van verbindingsonderbrekingen en het betrouwbaar verzenden van positie- of statusgegevens.
Ook bij e-laadpalen, kassaterminals en digital signage-systemen speelt een stabiele verbinding een belangrijke rol. Als de mobiele verbinding uitvalt of onstabiel is, kan dit betalingsprocessen, onderhoud op afstand of het bijwerken van inhoud verstoren. Door de vrije netwerkkeuze neemt de kans toe dat de apparaten te allen tijde bereikbaar blijven.
Ongecontroleerde roaming is bovendien bijzonder relevant voor toepassingen in de beveiligings- en alarmtechniek, in de de medische technologie of bij noodoproepsystemen. In deze sectoren kan de beschikbaarheid van de gegevensoverdracht een directe invloed hebben op de functionaliteit en de bedrijfszekerheid. Hoe hoger de eisen aan bereikbaarheid, mobiliteit en verbindingskwaliteit zijn, hoe groter doorgaans het nut van ongecontroleerde roaming is.
